Henk zijn vrijwilligers verhaal
Henk Schaart: ‘’Vrijwilliger worden is mijn redding geweest”
Iemand anders helpen maakt gelukkig. Dat ervaart al jarenlang de 63-jarige Henk Schaart sinds hij in 1999 vanuit Rotterdam in Meppel kwam wonen en daar vrijwel direct met vrijwilligerswerk begon.
Zijn vrijwilligersverhaal begint naar eigen zeggen eigenlijk waar zijn werkperiode eindigt. “Toen ik 35 jaar was moest ik wegens ziekte mijn arbeidzame leven beëindigen en kwam in de WAO terecht. Als schipper en stuurman heb ik gevaren op zowel de binnenvaart als de zeevaart. Ik verhuisde vanuit Rotterdam naar Meppel, waar ook mijn ouders woonden. Zij merkten dat ik iets om handen wilde hebben. Verveling lag op de loer, evenals het je nutteloos voelen.
Mijn ouders attendeerden mij op vrijwilliger worden bij de toenmalige kringloopwinkel aan de Catharinastraat”. Daar is Henk 7 jaar lang, 4 middagen in de week, als vrijwilliger actief geweest. Onder andere met spullen bij mensen thuis ophalen. “Ik wist niets van Meppel, en leerde Meppel en de inwoners zo een beetje kennen”. Na 7 jaren hield hij de kringloopwinkel voor gezien. “Ik wilde meer met mensen doen. Ik werd als het ware aangetrokken door het menselijk contact, en welke voldoening mij dat gaf. Dat is een pré voor mij als het gaat om vrijwilligerswerk. En dat contact heb ik het liefst via een activiteit”.
Je begint gewoon, kijken wat bij je past en wat je leuk vindt.
Zo kwam Henk in 2006 via de Vrijwilligersvacaturebank terecht bij de Schiphorst, een verpleeghuis voor gespecialiseerde zorg aan mensen met dementie. De Schiphorst is al jaren een vertrouwd gezicht in Meppel en omgeving, en onderdeel van Zorggroep Noorderboog. “Ik het eerst een oriënterend gesprek gehad. Ik vond het wel spannend hoor, iets met mensen te gaan doen. Je begint gewoon, kijken wat bij je past en wat je leuk vindt, hielden begeleidsters in de Schiphorst mij voor”.
Henk is nu 15 jaar actief bij De Schiphorst. Momenteel als duofietser. Samen met een bewoner van De Schiphorst gaat hij er wekelijks met de duofiets – een voertuig met twee grote wielen achter en een klein wiel voor en waarop je naast elkaar zit - op uit door de regio. “Mijn vaste passagier en ik vinden het prachtig om buiten te zijn op de fiets en van alles te zien onderweg. Eén keer per week ben ik anderhalf uur met hem onderweg. Hij en ik zijn er erg enthousiast over.
We zoeken de mooie plekjes op, bijvoorbeeld in het Wilhelminapark, of bij de Kaapse bruggetjes. Ik neem altijd koffie en koekjes mee. Ik merk elke keer dat mijn passagier geniet, en dat laat hij mij blijken. Ik krijg er dus veel voor terug. Je merkt de waardering. Dat geeft toch een enorme voldoening.
Eigenlijk wil ik wel vaker in de week met de duofiets op pad, maar ik zit nu ook met mantelzorg voor mijn moeder’’. Henk geeft het vrijwilligerswerk niet meer op. “Vrijwilliger worden is indertijd mijn redding geweest. Het gaf mijn leven zin. Thuiszitten is niets voor mij. En mijn tijd vullen met bijvoorbeeld modeltreintjes en de eigen woonkamer of zoiets vind ik ook niets. Ik doe nu iets met en voor mensen. En dat geeft een goed gevoel.
Ik heb heel erg de behoefte om er voor iemand te zijn. Dat geeft voldoening. Een mooi voorbeeld van ‘’Helpen maakt je gelukkig’’. Volgens Henk is vrijwilligerswerk altijd een win-win situatie. “De vrijwilliger haalt er voldoening uit en je kan iets betekenen voor een ander”. Er is een grote vraag naar vrijwilligers, op veel verschillende terreinen. Er is voor iedereen die een paar uurtjes in de week over heeft veel nuttig werk te doen.
Henk tot slot: “Ik kan het iedereen aanraden”.
.
Mensen maken Meppel
Mensen maken Meppel Mijn naam is Paul Wijers en ik woon met mijn vrouw Karin nu vier jaar in Meppel. Hiervoor hebben wij in Dwingeloo gewoond. We zijn begin zestig en wilden wat kleiner gaan wonen en in de stad in plaats van buitenaf. Met onze deeltijd-pensionering in zicht ben ik gaan zoeken naar vrijwilligerswerk. Via Google kwam ik al snel op de website Meppelvoorelkaar, waar ik me vrijblijvend heb ingeschreven als vrijwilliger. Op de website zag ik dat Landschapsbeheer Drenthe mensen zocht voor de landschapsbrigade die in het buitengebied snoeiwerkzaamheden doet. Dat sprak me aan omdat ik voor mijn werk veel binnen of in de auto zit en ik wilde vooral ’s winters lekker buiten aan het werk. We werken op de dinsdagochtenden en zijn dan op diverse plekken in de omgeving bezig, waaronder op Engelgaarde. Gemiddeld zijn we met z’n achten aan het snoeien, knippen, zagen, maar we planten bijvoorbeeld ook nieuwe struiken. Als je een keer niet kunt is dat geen probleem. Het is nuttig, maar vooral ook gezellig en goed voor m’n eigen gezondheid om actief bezig te zijn. Er zijn dan momenten die je nooit meer vergeet; zoals een ijsvogel die vlak langs ons vloog! Een jaar later heb ik me, weer via Meppelvoorelkaar, bij Humanitas aangemeld om als vrijwilliger bij het programma Thuisadministratie aan de slag te gaan. Niet buiten, maar wel buitenshuis bij mensen die hulp nodig hebben bij het op orde brengen van hun financiële huishouding. Zo kom ik bij heel veel verschillende mensen over de vloer. Bijvoorbeeld met het helpen bij het opzetten van een administratie voor jongeren, maar ook bij oudere mensen die de weg kwijtraken bij de diverse regels, wetten en instanties. Vanuit mijn achtergrond als bedrijfsadviseur heb ik daar ervaring mee en weet ik meestal bij wie ik moet zijn als ik er zelf niet uitkom. Het hoeft niet altijd ingewikkeld te zijn, maar mensen waarderen het enorm als ze op weg worden geholpen, zodat ze na enige tijd zelf weer de regie over hun administratie kunnen voeren. Heel af en toe boek je een echt succesje, zoals die keer dat ik er achter kwam dat iemand nog recht had op een belastingteruggave. In 2020 ben ik toegetreden tot het bestuur van Humanitas voor Meppel en omstreken en sinds dit jaar ben ik voorzitter. Opeens zie ik ook de andere kant van Meppelvoorelkaar als vrager, omdat we nu op zoek zijn naar vrijwilligers voor diverse programma’s, waaronder voor Thuisadministratie omdat veel mensen in de problemen gaan komen door de coronamaatregelen. Maar ook voor Bezoek Plus, Voorlezen en ons Maatjesprogramma zijn vrijwilligers van harte welkom. Alleen is het nog wachten op het versoepelen van de coronamaatregelen, want we willen onze vrijwilligers en deelnemers natuurlijk veilig met elkaar in contact brengen! Wat ik leuk vind aan vrijwilligerswerk is dat je datgene gaat doen wat bij je past en op de momenten die je het beste uitkomen. Zo ben ik ook wel eens op gesprek geweest bij de gehandicaptenmanege, maar dat paste op dat moment niet bij mij en dan kun je dus ook gewoon nee zeggen. Vrijwilligerswerk is echter niet vrijblijvend, je moet het wel serieus nemen, want anderen gaan op jouw hulp of inzet rekenen. Maar ik ervaar het zeker niet als een verplichting en krijg er zelf ook veel energie van. Ik leer nog dagelijks en kom met heel veel verschillende mensen in contact. Er is voor iedereen die een paar uurtjes in de week over heeft heel veel nuttig werk te doen! Deel deze verhalen en inspireer anderen om ook te helpen! Facebook Twitter LinkedIn Whatsapp Forward
Lees het verhaal